Ayetullah Bey olmak isterdim yüzyıl evvelinde ,Bir efsanenin doğumunu çıplak gözlerle izlemek,Futbol askıyla çıkılan bir maceranın ikinci başkanı olabilmek,‘Ben FENERBAHÇE’YİM’ diyecek kadar sahiplenmek isterdim.
Kadıköy’den doğan güneşi.Topuz Hikmet olmak isterdim 1910’larda,Bayrak kırmızısının üzerine defne yaprağını,Sari ve lacivert ile bezeyip,Dünyanın ‘en büyük sevgisiyle bağlanılacak’ armasını, Nesillerden nesillere aktarılacak,En güzel ask mührünü çizmek isterdim.
Sağ haf Arif olmak isterdim Çanakkale Savası zamanlarında, Bir cepheye koşup ülkemi savunmak,Bir sahaya koşup FENERBAHÇE’Mİ yüceltmek için,Tek canimi ülkeme verirken,Aklımda sari-lacivert yarim ile toprağa düşmek isterdim.
Dalaklı Hüseyin olmak isterdim,Bir büyük destanin ilk teknik direktörü olmak,Gönüllerdeki resim galerisindeİlk komutan fotoğrafı olmak isterdim.
Galip Kulaksizoglu olmak isterdim, Ardından binlercesi gelecek,Her birinin ayrı bir kıymeti olacak,Her biri binleri, on binleri, milyonları coşturacak,Bazen bir tanesi için her şeyimizi vereceğimiz,O gollerin birincisini atan olmak isterdim.
Zeki Riza Sporel olmak isterdim,Forması santraya katlanarak getirilen, Öpülerek teslim edilen ,bir bayrak gibi, Türk Futbolunun ilk büyük golcüsü, FENERBAHÇE’NİN ilk futbol efsanesi olmak isterdim.
Cihat Arman olmak isterdim, Sari kazağından esinlenilerek, Kanarya sembolünü vermek Fener’e, Kale direklerinin içinde bir duvar,Rakiplerin bile gıpta ettiği, ‘Uçan kaleci’ olmak isterdim.
Saraçoğlu Şükrü olmak isterdim, Delicesine sevdiği renklere 16 sene başkan olmak,FENERBAHÇE Başkanlığını , Başbakanlıktan öte tutmak isterdim.
Daglaroglu Rüştü olmak isterdim, 27 Mayıs’ın İhtilal komutanlarına‘ Bu kulübü İşgal Kuvvetleri kapatamadı, Siz hiç kapatamazsınız’ diye kafa tutan, FENERBAHÇE’NİN tarihini yazan adam olmak isterdim.
Lefter Küçükandonyadis olmak isterdim,Futbolunu görmesek bile hayran kaldığımız,Dinlediklerimizle kalbimize taht kuran, Türkiye tarihinin ‘ordinaryüs profesörü’ olmak isterdim.
Can Bartu olmak isterdim, Ayni gün içinde 2 golü atıp futbol sahasında,Sonra da basketbol salonunda 28 sayı bırakmak Ezeli rakibinin potasına Türkiye’nin ‘Sinyor’u olmak isterdim.
Didi olmak isterdim 1970’lerde, Basının üzerinde kaldırdığı dünya kupasında Ya da futbolun en sevilen ülke olduğu Brezilya’da Gördüklerinin çok fazlasını yasadığı FENERBAHÇE Cumhuriyeti’nde Aydınlık saçan bir ‘siyah adam’ olmak isterdim.
Cemil Turan olmak isterdim , Son siyah-beyaz fotoğraflı yılların, Yıldıza hasret senelerinde Türk futbolunun,Hani topu alınca ayağına, Önüne gelene çalımı basan,Ayaklarıyla düşünen adam olmak isterdim.
Selçuk olmak isterdim,Kayhan olmak isterdim,Hüseyin ya da Pesiç,Nezihi olmak isterdim deliliği aşkından menkul,Ridvan olmak isterdim.
Oguz , Aykut ...
Ya da unutulan bir sporcusu FENERBAHÇE’NİN.
Faruk Ilgaz olmak isterdim,....
Ya da Islam Çupi,En güzel kelimelere raks ettiren , Futbola ve onun sözlerine sari lacivert nefesler veren.
Sadece taraftar Mehmet olmak da yeterdi bana...
Hüzünde göz pınarlarındaki bir damla yas olmak isterdim,
Sevinçte havaya kalkan bir yumruk...
Bir damla alin teri,
Bir damla kan olmak isterdim sari laciverdin üzerine düsen.. Sarinin yanında lacivert olmak isterdim,ya da laciverdin yaninda sari...
Ben bir kez daha dünyaya gelsem ,
Gene FENERBAHÇELİ olmak isterdim.
Daha da ötesinde, dostum, Ben bir kez daha dünyaya,
Sırf FENERBAHÇELİ olabilmek için gelmek isterdim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder